فوتبال ریشه در اساطیر و باورهای قبایل بدوی آمریکای لاتین و برگ و بار در عصر مدرن و پسامدرن دارد و با مسائل پیش گفته دور از ذهن نیست که گروهی که به آن تیم ملی اطلاق می شود در کوران رقابت و در میانه ی میدان چه ماهیتی دارد. تیم ملی عصاره یک ملت و حاصل جذر گرفتن های پیاپی از آنان تا رسیدن به عدد 11 است که عددی به لحاظ شکلی و ماهوی یکه و اشارتگر به واحدی ست و نیز عدد پیش از رسیدن به عدد تکامل یعنی 12 است.

در دو نیمه ی رقابت که همه چیز بسته به همت و غیرت و حمیت و حزم و نشاط و روحیه و همگرایی و تعصب و تدبیر دارد همگی اعضای تیم می بایست به اشارات و برنامه های یک مرشد بیرونی ناظر(مربی) برای نیل به مطلوب توجه داشته باشند که در این بازه زمانی نیز البته وقت برای جبران مافات یا پیش افتادن از حریف یا حفظ نتیجه یا کوبیدن بیشتر حریف برای نمود شکست عمیق تر و ساختن دلهره ای در رقیبان بعدی ، وجود دارد.

 اعضای تیم ملی جدا از مسائل فنی معمولن از تمام مناطق و اقوام مستقر یک کشور انتخاب می شوند تا تجسم مثالی از روح و کالبد همه باشند ، همه ی همه ی همه ی همه ..

که این طور پیر و جوان و زن ومرد و شیخ و شاب همه با اشتیاق و کشش و دلهره و امید با گوش و چشم و روح خود و با تحلیل و اظهار نظر با دیگر مشتاقان در این پروسه ی رقابتی شرکت می کنند و به هدفی واحد یعنی برد (رستگاری و عزت) اندیشه می کنند.

اما فوتبال آنهم در فینال رقابت های فوتبال باشگاهی داخلی یا بین کشورها و ملل یعنی مسابقات جام جهانی نشانگر خروجی و سنجه توانایی های یک ملت است.رقابت جوانمردانه و پر افتخار در فوتبال که ناظرینی میلیاردی دارد برای ملت ما کامل کننده ی افتخارات و فتوحات بدست آورده ی هسته ای ست. رفتار بهنجار بازیکنان و تماشاگران هم چه در استادیوم و چه در اقصی نقاط جهان در این میان مزید بر علت است. پیروزی تیم ملی در مسابقات فوتبال یا هر رقابت دیگر ورزشی و علمی و فرهنگی تا همیشه و در این مقطع به طور خاص به نوعی تکامل چرخه افتخارآفرینی ملی محسوب می شود و هیچ گاه نباید نقش آن را در روحیات ملی نادیده گرفت.

به امید پیروزی در کلیه نمود ها  و رقابت های ملی..

امید حلالی