به گفته يك شاعر، ادبيات تجربه مكتوب بشريت است كه هر فردي فارغ از پايگاه و جايگاه نژادي و طبقاتي و اداري بي‌نياز از آن نيست.

اميد حلالي در گفت و گو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خوزستان خاطرنشان كرد: ادبيات به انسان فرصت مي‌دهد تا جهان را از چشم ديگري بنگرد و اين نگريستن از چشم ديگري به مفهوم نفي خودبيني و شكستن بت خودپرستي است. از طرفي ديگر، ادبيات به منزله سفر كردن است؛ سفر به اعماق انفس و به جهات اربعه آفاق.

نويسنده " تحليل ساختاري قصه‌هاي هزار و يك شب" اظهار كرد: ادبيات رهواري است كه به مثابه‌ قاليچه‌ حضرت سليمان زندان زمان و مكان را درمي‌شكند و حضور آبي را در اقصي نقاط گيتي فراهم مي‌آورد.

سراينده مجموعه شعر " نهيل" عنوان كرد: ادبيات، تبادل تجارب بشري است. بنابراين اگر مي‌خواهيد مصائب جنگ را بچشيد بي‌نياز از جنگيدن هستيد زيرا مي‌توانيد با خواندن درباره جنگ مصائب آن را درك كنيد.

به اعتقاد وي، فراز و فرود ادبيات به طور كامل و از منظر افراد مختلف بيان مي‌شود و ادبيات حتي مفهوم مرگ را كه كاملا تجريدي است درمي‌نوردد.

حلالی توضيح داد: در ادبيات سياست، مردم شناسي، روانشناسي و تاريخ و طبيعيت همگي حضوري عيني دارد و نيز نقد كه عملي براي اصلاح انسان و خانواده و جامعه و نظام‌هاي سياسي و عقيدتي و فرهنگي است.

مولف " بازخواني عقل سرخ شهاب‌الدين سهروردي" با اين توضيح كه هر كس ادبيات مي‌خواند اين كنش را به عنوان بخشي از سيرورت خود قلمداد مي‌‌كند، اظهار كرد: در پرتو ادبيات انسان با گذشت ايام هم كاشف هم محقق و هم زائر خواهد شد.

حلالي گفت: در يك كلام، نمي‌شود ادبيات خواند و نگاه به جهان تغيير نكند. اين آن رازي است كه با جذبه‌اي استوار و مهارنشدني بی‌شمار نخبگان و فرزانگان را به دنبال خود كشانيده است.

سرويس: /فرهنگ و/

کد خبر :16084

1386/6/18