لغتی نه از دست ماشین نوشته ها. «چرا» لغتی، بابی، کلید واژه ای در آستانه وادی پر هزینه ی پرسش گری. میل به واکاوی و تعمق و تدقیق. پرسندگی برای آگاهی و شفافیت بیشتر زوایا. لرزشی که بر انگاره های مفروض به قطعیت، وارد می آید. «چرا؟» عین هوشیاری است و در تقابل با «چرای» آرام رمه گان است در دشت، آن گاه که تک و توک طنین زنگوله ای ارتعاشی را به دوردست ها می فرستد اما کسی را حوصله و انگیزه و یارای آن نیست که سری بر کند و سکون و نظم رمه گی و گورستانی را بر هم زند. چنان نوا نوحه ای حزین در گورستان. مقطعی و کم دامنه.

«فیلمفارسی» اصطلاحی محترمانه بود برای فیلم های تجاری و عامه پسند پیش از دهه 60 که می شد قدری تند رفت و آنها را آبدوغ خیاری و آبگوشتی نیز می نامیدند. زد و خورد و عربده کشی و حادثه پردازی، رقص و آواز و کافه و کاباره و البته پایان خوش جزو لاینفک بسیاری از این فیلم ها بود که گرته ای از سینمای بالیوود هند و ایرانیزه کردن مفاهیم آنان تلقی می شد.

چند روز پیش طبق معمول هر روزه در مانیتورینگ خبرگزاری ها و سایت ها عکس جالبی جلب توجه کرد. جوانی با محاسن مقوایی را بالای دست گرفته بود با این مضمون که : «به بهشت نمی روم اگر [فلانی] در آنجا نباشد» حتم در حاشیه تجمعی یا مراسمی، که گرته برداری مبالغه آمیزی بود از یک بند شعر معروف و زیبای مرحوم حسین پناهی که برای مادر سروده بود اما این بار قلب شده در در عرض ارادت به ساحت مسئولی. در پایین عکس تذکار جالبی و پرسشی قابل تامل آن فتوکاتوریست آورده بود که «آیا هنوز هم کسی حاضر است چنین شعاری بدهد؟ یا این اشخاص دیگر چنین عقیده ای دارند؟ »

چه سخت است غریب بودن در خاک خود و نشناختن قدر انسان های والا که می توانند الگوهایی برای همه نسل ها و دوران ها باشند. در خبرها آمده بود که مقامی مسئول و حتماً هم دلسوز و نیز با لحاظ کردن اینکه ایشان حسن نیت هم دارند دستور برداشتن مجسمه «آریو برزن» یکی از قهرمانان و سرداران بزرگ ایرانی را از میدانی در مرکز استانی دلاور پرور می دهند که در دوره خود (سال 368 پیش از میلاد) راه را بر دشمنان غداری چون اسکندر مقدونی در «تنگ تکاب» می بندند و در این دفاع با تعداد بسیار اندک ۴۰ سوار و ۵۰۰۰ پیاده رشید که سپاهیان ایران بودند حماسه ای بیاد ماندنی را خلق می کنند. راستی چرا؟ مگر آریو برزن و همراهان او کشتگان ارجمند راه وطن نیستند که از ایران و ایرانی در مقابل اشغال بیگانه و غربی به بهای نثار خون خود دفاع کردند؟

در جلسه ای که صدا و سیما با اصحاب رسانه ترتیب داده برای هم اندیشی شرکت می کنیم که در پایان جلسه تفاهم می شود برای مساله یابی و سوژه پردازی و در نهایت هم افزایی. بعد از جلسه جناب حاج غلامرضا سبزعلی عضو شورای سابق اهواز در تماسی خبری عجیب می دهند که برایم شوک آور است که دوربین های شما کجا هستند و چه نشسته اید که ساختمان علی ابن مهزیار اهوازی را خراب کرده اند!

مدیر‌عامل سابق خانه مطبوعات ایران اعلام کرد: اعضای جدید هیئت مدیره "خانه مطبوعات ایران" مشخص شدند.
محمدکریم کاظم‌پور؛ مدیر‌عامل سابق خانه مطبوعات ایران در هجدهمین نمایشگاه بین‌المللی مطبوعات و خبرگزاری‌ها اظهار داشت: در سالگرد تأسیس خانه مطبوعات ایران، جلسه هیئت ‌مدیره و انتخاب اعضای جدید هیئت‌ رئیسه برگزار شد.

يك شاعر گفت: به آينده شعر ميتراييك بسيار اميدوار هستم به شرطی كه از برخی حواشی آن كاسته شود و آسيب‌هایی كه شعر ناب دارد به اين حركت سرايت نكند.

اميد حلالي در گفت‌وگو با خبرنگار خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) در خوزستان بيان كرد: استان خوزستان تا به حال در حوزه تخصصي شعر با شاخصه شعر ناب سنجيده شده اما حركت جديدي با عنوان شعر ميتراييك كه در استان به وجود آمده به نظر مي‌رسد كه مغفول باقي مانده و يا اين كه معتقديم با تاخير برخورد كرده و يا به عمد حاضر به ديدن اين حركت نيستند.

امید حلالی : ادعای ارتباط با مهدی موعود (عج) در جوامع شیعی همواره توسط افراد و یا گروه هایی و در ادوار مختلف مطرح گردیده است که بنا بر احساسات پاک و عواطف زلال و ارادت مردم به اهل بیت (ع) مخاطبینی یافته و اگر حتا مورد پذیرش هم قرار نگرفته اما کمتر با انکار صریحی مواجه شده است و اظهارنظرها ختم به جملات اینچنینی شده است که «الله اعلم»! و ...

البته بنا بر اعتقادات شیعه در دوره های مختلف شیعیان راستین و خالص موفق به درک حضور حضرتش شده اند که نمونه آن در خاطرات عارف واصل و فرزانه «شیخ رجبعلی خیاط» آمده است که شرح دیدار آن غایب از نظر را با پیرمرد قفل سازی در بازار آهنگران بیان می کند که حاضر می شود قفل پیرزنی را به قیمت واقعی خریداری کند حال آنکه دیگران در بازار چون متوجه نیاز پیرزن شده بودند می خواستند نرخ قفل را بشکنند و ... و حضرت به مدعی در طلب برآمده در نهایت می فرماید که سراغ مرا می بایست نزد چنین اشخاصی بگیری و ...

امید حلالی: ماجرا حتا اگر کشتن بن لادن بود اما پایان افراط گرایی و بنیاد گرایی نبود، آنچنان که از بیم انتقام جویی آنها عکس هایی نیز از کشته بن لادن منتشر نشد و این ترس وجود داشته که محل دفن وی زیارتگاه شود پس با این فرضیه جسد به آب انداخته می شود.

آنچه در این بین به شدت غیر منطقی می نماید آن است که چگونه در بدو امر عکسی فتوشاپی و مخدوش از جسد بن لادن عرضه می گردد بعد این فرآیند لو می رود و عکس تکذیب می شود و چرا هیچ عکسی از کشته وی توسط ایالات متحده نشان داده نمی شود تا بیانگر پیروزی لیبرال دموکراسی باشد یا اینکه کوسه ای در کجای اقیانوس بود تا در لحظه انداختن بن لادن به آب جسد را یک لقمه چرب کند؟ آیا سران کاخ سفید همچنان می خواهند یاد «شبح گریز پا» را زنده نگه دارند تا ملل متمدن! همچنان با وحشت سر بر بالش بگذارند و از انفجار مترو و آلودگی آب های شرب مضطرب باشند و سوژه سازندگان بازی های یارانه ای جور باشد؟

امید حلالی : حالا دیگر پس از 4 سال دوره برخورد احساسی با غول نوظهور گرد و غبار در مناطق جنوبی و غربی کشور گذشته است. مراجعه به آرشیو 4 سال قبل نشریات نشان می دهد که نویسندگان با ادبیاتی پر سوز و گداز و دلسوزانه با اظهار ناراحتی از بوجود آمدن چنین پدیده ای دنبال مقصر می گشتند خاصه از بین مدیران و از طرفی همه نیز پس از چند باری وقوع این پدیده متوجه شدند که منشاء این عارضه داخلی نبوده و منطقه ای است، پس به دنبال پیشنهاد و فشار آوردن بر سازمان های بالادستی مثل محیط زیست و وزارت امور خارجه برآمدند به امید اینکه پیمان های منطقه ای کارساز شود اما در جوار ما در کشور عراق حکومت پایداری بر سر کار نبود و اصلن محیط زیست در آن کشور اولویت بیستم اجرایی هم نبود چرا که حفظ امنیت در راس مسائل قرار گرفته بود.

امید حلالی : لغتی نه از دست ماشین نوشته ها. «چرا» لغتی، بابی، کلید واژه ای در آستانه وادی پر هزینه ی پرسش گری. میل به واکاوی و تعمق و تدقیق. پرسندگی برای آگاهی و شفافیت بیشتر زوایا. لرزشی که بر انگاره های مفروض به قطعیت، وارد می آید. «چرا؟» عین هوشیاری است و در تقابل با «چرای» آرام رمه گان است در دشت، آن گاه که تک و توک طنین زنگوله ای ارتعاشی را به دوردست ها می فرستد اما کسی را حوصله و انگیزه و یارای آن نیست که سری بر کند و سکون و نظم رمه گی و گورستانی را بر هم زند. چنان نوا نوحه ای حزین در گورستان. مقطعی و کم دامنه.

امید حلالی: جوامع معمولن به دنبال قهرمان می گردند هر گاه که مشکلات غلبه می یابد و انتظارات به شکل معمول برآورده نمی شود، هرگاه که از مدیران و بزرگان و مردم عادی دیگر کاری ساخته نیست و اوضاع به رکود و خمودگی سوق می یابد. در مقابل قهرمان که صاحب شخصیتی بزرگ و اراده ای برتر و پولادین و تدبیری کارا است و به گذشت و راستی، عشق، آزادی و عدالت باور دارد و از مرگ برای زندگی بخشیدن نمی هراسد اما همیشه ضد قهرمانی (Anti hero) صف بندی می کند که البته سرنوشت محتوم او شکست است. شکست برای قهرمان هم هست که البته در آن صورت روایت تبدیل به «تراژدی» می شود. قهرمان ممکن است مغلوب هم شود اما محکوم شدن هرگز! اما ضد قهرمان اگر هم مغلوب نشود حتماً محکوم می گردد. ضد قهرمان می خواهد با نیرنگ بازی و توطئه گری و فریب، آینه های حقیقت نما را بشکند.

امید حلالی : تعطیلی مدارس ابتدایی در روزهای پنج شنبه یکی از برنامه های جدید وزارت آموزش و پرورش است که مخالفانی جدی در بین کارشناسان و اولیا دارد. آموزش و پرورش نهادی زیربنایی و انسان ساز است که تصمیم گیری های کلان و تغییر مسیرها و روش ها در آن نمی بایست مبنایی شخصی و سلیقه ای و معطوف به منطقه ای خاص داشته باشد.

اما آنچه از «تضارب آرای محدود» در این مورد خاص تاکنون برآمده، نشانگر آن است که سطح آموزشی در پایتخت و استان ها به هیچ عنوان هم سطح نبوده و عنصر «تعطیلات آخر هفته» برای شهروندان تهرانی بسیار با اهمیت و پر رنگ است چرا که تا حدودی از کیفیت مطلوب سطح آموزشی دانش آموزان شان خیالی راحت دارند و فراوانی اماکن رفاهی و تفریحی ...

امید حلالی : همان طور که می دانیم بیشتر متون ایران شناسی را محققین غربی و شرقی تالیف کرده اند به نحوی که در دوره باستان تاریخ ایرانی ها به نقل از یونانی ها روایت شده و در دوره معاصر نیز ایران شناسان و شرق شناسان این نقش را بر عهده داشته اند و شرح کمتر مقطعی در ایران توسط محققین هم وطن نوشته شده یا آن که بی دخالت متون ایران شناسان به عنوان مرجع و منبع بیان گردیده است.

70 سال پیش بر اثر حفاری های هیات مشترک ایرانی و دانشگاه شیکاگو امریکا در بایگانی دیوان شاهی در تخت جمشید حدود 30 هزار لوح گلي با متن‌هايي به خط ميخي عيلامي به دست ‌آمد كه  در دوره داریوش و حدود 500 سال پيش از ميلاد نوشته شده بودند.

امید حلالی : سعودی ها چه نقشی را در منطقه ایفا می کنند؟ وقتی که خبر لشکرکشی نظامی نیروهای نظامی آنها را به مناطق شیعه نشین یمن جهت مقابله با الحوثی ها را شنیدیم یا بمباران های هوایی مردمان مظلوم صعده را که از مدت ها قبل علیه دیکتاتور یمن علی عبدالله صالح قیام کرده بودند و سعودی ها در نقش برادر بزرگ تر مناطق شیعه نشین را به خاک و خون کشیدند و البته در مصاف با نیروهای شیعه کم آورده و پاسگاه های نظامی شان در نهایت اشغال شد یا اینکه ماموران ضد شورش خود را به بحرین اعزام کرده تا با سرکوب مردمی که نظام سلطنتی آل خلیفه را نمی خواهند مانع از روی کار آمدن نظامی انقلابی و مردم سالارانه شوند که در آن صورت با توجه به ترکیب جمعیتی شیعیان احتمالن زمام امور را در این جزیره جنوبی خلیج فارس در دست خواهند گرفت.

امید حلالی : انسان امروز بیش از هر دوره ی دیگری به تخریب محیط زیست و آلودگی آب و هوا و خاک پرداخته است آنچنان که دودکش کارخانه ها را می توان به عنوان نمادی و پرچمی از مدرنیته دانست که در ازاء بدست آوردن قدری مصنوعات داشته های فراوانی را از انسان گرفته است همچون طراوت و عطوفت و زلالی و طبیعی بودن را و براستی که ارزش آنچه از رهگذار زندگی مدرن و صنعتی بدست آمده شاید بسیار کمتر از آن چیزهایی باشد که انسان از دست داده است آنچنان که اگر «او» انسان مدرن تلقی شود به وام از شاعر وضعیتش چنین است :«هرگز  کسی این گونه فجیع به کشتن خود برنخاست که «او» به زندگی نشست»

امید حلالی: نسل کشی شیعیان بحرین توسط خاندان حاکم آل خلیفه ظرف روزهای اخیر به وحشیانه ترین شکل ممکن با انتقادهای بحقی در  داخل ایران روبرو شده است که ناشی از غیرت و حمیت دینی مردم فهیم کشورمان بوده و مراجع معظم تقلید با اتخاذ مواضعی به هنگام پیش از همه نسبت به محکومت این عمل غیر انسانی و ملت کشی اعتراض کرده اند. اعتراضی که البته به غیر از ایرانیان که دارای سابقه تاریخی و پیوند دیرینه با مردم بحرین هستند در گوشه گوشه جهان نیز از طرف انسان دوستان و آزادی خواهان در تجمعات مختلف صورت گرفته است.

امید حلالی: دیکتاتورها سرنوشت عجیبی دارند. از بس عکس شان این طرف و آن طرف چاپ شده و برایشان هورا و هوار کشیده اند و مدح و منقبت شنیده اند حتم که خودشان هم باورشان شده که خیلی محبوب اند و در دل مردم شان جای دارند. دیکتاتورها با آن ساختارهای فرتوت و فرسوده قدرت شان آن قدر فضا را می بندند و دور خود پیله مجیزه خواهی می تنند که نقد را هر چند ظریف به منافذ پیله تنهایی و سپس انزوایشان راه نیست. گوش نیوشایی ندارند و ابتدا گوش شان سنگین شده و به بیماری «کری» دچار می شوند. وقتی بیماری شان عود کرد «کور» هم می شوند تا کاستی ها و مطالبات مردم را نبینند و باورشان نشود که زمانه دیگر شده و جنس خواسته های مردم فرق کرده است.

امید حلالی: قدیمی ها را رسم های نیکویی است از جمله حرمت گزاری به اول صبح و شنبه اول هفته. سعی می کنند در این زمان حرف نیکو بزنند و دعای خیر کنند و حتی الامکان از جدل و مرافعه بپرهیزند و نفوس بد نزنند. دیده ایم حتا که دفن میت را اگر قرار است در روز شنبه انجام شود هم تا اذان ظهر به تاخیر می اندازند. البته آن دسته نیز که اهل بازار و کسب و کارند سعی دارند که صبح شنبه دریافت و دخلی داشته باشند یا بخشی از طلب شان را بستانند که این مبلغ خوش یمن است و «دشت» نام دارد حتا اگر بخشی از اجرت کاری مشخص باشد؛ و به احاظ لغوی با دشت و دمن و صحرا فرق دارد.

امید حلالی : مبارک باد بر شما فرا رسیدن قدوم بهار. امید که زنگار از دل نیز سترده باشید همچون آن خانه تکانی که رسم است و معمول که از قبل برای فرش و تاقچه می کردند و حالا برای آشپزخانه اپن نماد معماری جدید و در بیشتر اوقات ناهمخوان با فرهنگ مردم. اما انسان که قدیم و جدید ندارد و همان انسان باقی مانده است و آن دعای آغازین سال که حول حالنا الی احسن الحال. یعنی که پروردگارا حالات و رفتار ما را به بهترین وجهی تغییر ده. آن طور که تو می پسندی تا آن طور نمانیم که خوی و خصلت خودپسندی مان خوش دارد که اگر به حال خود رها شود دیگر فضایی باقی نمی گذارد تا دیگر حالات والای انسانی شکوفا شوند.

امید حلالی: آیا هیچ با خود اندیشیده ایم که در طی هر روز چقدر از وقت مان را صرف تکذیب و طرد دیگران به طریقه لفظی می کنیم؟ اسم هر کس یا هر نهادی که می آید بلافاصله چندین تکذیبیه و رد صلاحیت روانه اش می شود که : حرف فلانی را نزن که این طور است و آن طور!

روزی به دوستی که می خواست مسئولیتی را بگیرد و نسبت به این و آن می پرسید گفتم که سعی کن استعلامت نسبت به افراد رخ در رخ باشد و خود از آنها شناخت حاصل کنی و زیاد به حرف های من و دیگری در رابطه با افراد توجه نکنی چرا که قطعاً بیشتر تکذیب خواهی شنید تا تایید به حق.

امید حلالی: فراوان شنیده ایم که این یا آن کار برای صورت گرفتن نیاز به «فرهنگ سازی» دارد اما کمتر دیده ایم که بگویند فلان فرهنگ سازی به نتیجه رسید و یکی از مسائل اجتماعی که نیاز به تامل دارد «فرهنگ اطعام» است. دوستی روایت می کند که به هیاتی عزاداری در محله ای برای روز هفتم محرم گوسفندی ذبح شده تحویل می دهند تا اطعام نمایند و در نذری که قرار بود بین مردم پخش شود استفاده کنند. پس از آنکه پی جو می شوند مسئول هیات می گوید که گوسفند را در سردخانه گذاشته ایم! آن دوست اعتراض می کند که گوسفند مخصوص نذر آن روز و مناسبت بوده که مسئول هیات می گوید صدها گوسفند تحویل داده شده از طرف مردم به هیات را چطور طبخ کنیم؟ و ...!

امید حلالی: با بازگرداندن عقربه رویدادهای شهری برخلاف جهت و بازخوانی وقایع شوراهای اهواز در 3 دور گذشته شاهد وقایع و ماجراهای عمدتاً ناخوشی بوده ایم و اخباری که از این نهاد نوپا گزارش شده است غالباً از صف بندی ها و ائتلاف ها و استیضاح ها و ... حکایت داشته که در نهایت پای تعدادی از اعضا و شهرداران را به زندان باز کرد و اتهاماتی را متوجه آنان نمود که در برخی موارد نیز به تخریب و تضعیف پایگاه های مردمی آنان و دلسردی شهروندان منجر شد. اما شورای سوم خود حکایتی دیگر دارد و حواشی بسیاری که ذره بین بدستان همواره با حساسیت مسائل آن را رصد کرده و گزارش های دقیقی ارائه کرده اند. اما اینک پس از قریب 110 روز بلاتکلیفی در شورایی که قرار است امور کلانشهر پیچیده اهواز را اداره و سیاست گزاری کند تذکر چند نکته لازم است :

۲۹۱) استاد شمس آل احمد و البته حالا باید گفت زنده یاد شمس آل احمد یا درست تر شمس الدین سادات آل احمد که تا وقتی سرپا بود اهل سفر بود و معاشرت. قد بلند و نگاه دقیقی داشت. احترامش به برادر ستودنی بود و یاد جلال همیشه چراغ فروزان دلش. خاطرات زنده یاد شمس نیز بسیار شنیدنی بود از یاد بعضی نفرات. دو بار در اهواز میزبان ایشان بودم. در محل کار و خانه. استاد دفترچه ای داشت که ماوقع روز را دقیقا در آن می نوشت. یادم می آید در سفر اول با اینکه ما سعی کردیم میزبان خوبی باشیم به چه نحو کرایه آژانس را خود ایشان داده بود و در دفتر ذیل خاطرات آن روز همین نکته را متذکر شد!

عکس ذیل سال ۷۹ یا ۸۰ در دفتر کار من در خیابان حافظ اهواز گرفته شده و الان که نگاه می کنم تعجب می کنم که استاد با آن سن و سال چطور ۴ طبقه پله ها را بالا آمد.

2۸۸) همسفر هماره من در سفر و حضر. آن طور که خود خوش دارد نیک BIG (بیگ) کسی که بی گمان می تواند یک مسیر زمینی اهواز تا تهران را بی درنگ و وقفه و بدون اینکه برای دیگری فرصت اظهارنظر بگذارد سخن بگوید (حدود ۱۴ ساعت). در یک مسیر رفت اهواز به ایلام در مخالفت با موضوعی حدود ۵ ساعتی سخن گفت و در مسیر برگشت هم ۵ ساعت دیگر درباره همان موضوع اما این بار در موافقت!

در برخی موضوعات با او مخالفت می کنم شاید به دلیل شناخت بیشتر و شهودی تر. او موافق است. هر چه دلیل هم بگویی و آیه بیاوری حرف خودش را می زند. تا سال ها بعد که بگوید: درست گفتی آن موضوع را! و شناخت تو در بدو امر چه عمیق بود ...

2۸۵) قهرمانان و مدال آوران خوزستانی در بازی های آسیایی گوانگجو. عبدولی کشتی گیر طلایی اندیمشکی در این رقابت ها رشوه پیشنهادی وزیر ورزش قزاقستانی را با شهامت رد کرد.

در عکس از راست به چپ : سید محمد موسوی بهترین آبشارزن جوانان والیبالیست ، امید حلالی ، گرشاسبی مدیرکل تربیت بدنی خوزستان - مسعود ظهرابی کاپیتان تیم ملی هندبال - عبدولی کشتی گیر طلایی خوزستانی در رقابت های گوانگجو

اگر قدری از سرمایه گزاری بی حد و حصری که در فوتبال انجام می شود به جانب سایر رشته ها جهت گیری شود جوانان مستعد حرف های فراوانی برای گفتن دارند

 27۸) مقبره حضرت دانیال نبی(ع) در زیر زمین صحن مطهر. سال گذشته همین موقع بود که کرامتی عجیب از ایشان دیدم که حیفم می آید بازگو نکنم تا قدر و قیمت این گوهر آرمیده در خوزستان بیشتر شناخته شود:

 اردیبهشت سال ۸۸ پس از اینکه با دعا در مقبره حضرت رقیه (س) در بازار شام (فروردین همان سال) از صمیم قلب از بانوی سه ساله خواستم تا زیارت کربلا و نجف اشرف نصیب شود طولی نکشید که دعا مستجاب شد و کمتر از یک ماه بعد به اهتمام استاد عزیزم حاج سید موسی بلادیان کاروانی مهیای سفر به عتبات عالیات شد و هنوز ما گرد سفر را نتکانده بودیم که فرصت را غنیمت شمردیم و عازم شدیم ...

۲۶۷) آنکه در راس جلسه نشسته پرویز پورفرخی مدیرکل میراث فرهنگی خوزستان است. کارشناس ارشد فیزیک. قبل از این سمت دبیر دبیرستان های صالحین، تیزهوشان و فرزانگان و از فعالین ستادهای مردمی دکتر احمدی نژاد در دو دور نهم و دهم. پورفرخی ذهنی تئوریک دارد و کاری شاق در میراث فرهنگی خوزستان در پیش رو دارد که بهشت حفاران غیرمجاز و سوداگران عتیقه و زیرخاکی است.

نوشتن به هنگام و پیوسته نیز خود هنری ست که به دلایلی که افتد و دانید همواره در خطر انقطاع است. اما بی آنکه از حضرت مولانا وام بگیرم به اعتراف تلخ اینکه «مدتی این مثنوی تاخیر شد» سعی بر نوشتن مرتب تر خاصه در این سرفصل «از دریچه دوربین ...» دارم چون هم دوستان اهل دلی که نظر داده اند آن را خوش داشته اند و هم به لحاظ اجتماعی روزنامه نگار سبک پا و تیز رو است و به جاهای مختلف سرک می کشد و از توبه تویی تذکره ها و خلل های خفیه رسالات و احوالات نهفته اشخاص حرف هایی برای گفتن دارد که شما دعوتید به بازدید از این عکس ها و سخن هایی که در ضمن مرور و معرفی و به بهانه این عکس ها گفته می شود البته اگر این آپلودرهای عکس خدمات خود را قطع نکنند و پس از مدتی جای هر عکس را ضربدری نگیرد.

در مورد اشخاص و غیر از پلان های به زعم خودم ژرف نیز سخن هایی می گویم که امیدوارم این قضاوت شخصی را اگر از جاده انصاف و صلاح خارج بود یا تذکر دهند تا اصلاح کنم یا اینکه معذور دارند و ببخشایند.

با تجدید ارادت به همه اهالی دل و قلم

امید حلالی

۲۶۰) سید احمد آوایی. نماینده دزفول در دور هفتم و هشتم و عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی. از بنیانگذاران سپاه پاسداران انقلاب اسلامی. آموزش دیده نظامی در اردوگاه های فلسطینی پیش از انقلاب. از مبارزان و فعالان انقلابی و زندان رفته توسط ساواک و شکنجه شده که خود می گفت زندان شان پیش از انقلاب در محل فعلی استقرار ستاد فرماندهی نیروی انتظامی در منطقه چهارراه زند اهواز بوده. جزو موسسین گروه چریکی منصورون که بیشتر نیروهای مبارز خوزستانی جزو آن بودند و ترور پل گریم فرستاده امریکایی در مناطق نفتخیز در منطقه کورش کار این گروه بود که تحولی و نقطه عطفی بوجود آورد.